Kımız bir Türklerin atalarından yadigar olan milli bir içkidir.Kısrak sütünden yapılan kımız hem içki hemde ilaç niyetiyle içilmesiyle bilinmektedir.Bir çok tarih kaynaklarına göre kımızın mazisi Hun Türkleri’nden tutunda Göktürkler’e kadar dayanmaktadır.Orta Asya’da yaşayan Moğollar ve Kazaklar tarafından yaygınlaşan kımız adını günümüze kadar taşımıştır.Ak kımız ve kara kımız olmak üzere 2 çeşidi mevcuttur.Kırgızlar kımızı sonbaharda şişeleyip kapatarak yaz geldiğinde açarak kısrak sütü ile karıştırıp ılık bir yerde 1 gün bekletirler.Yaz geldiğinde bu mayayı kısrak sütü ile karıştırıp çalkalarlar ve ılık bir yerde bir kaç gün daha bekletirler.
Kımızın aynı zamanda tedavi edici özelliğininde olduğu, bir nevi ilaç sayıldığı bir çok kimyacı ve doktor tarafından kabul edilmiştir.Bununlada kalmayıp bir çok ülke kımızla tedavi kurumları oluşturmuştur.Rusya,İngiltere,Kaliforniya bunlara örnek isimlerin başında gelmektedir.
Kansızlık,hazımsızlık,iştahsızlık,bronşit,verem ve mide rahatsızlıkları başta olmak üzere; kalp damar sisteminede faydası bilimsel olarak kanıtlanmış kımızın faydaları saymakla bitmez.Eski Türklerin yedien yetmişe tükettiği kımız Anadolu’da pek yaygın olmasada Rusya gibi bir çok ülkede hala tüketilmektedir.